BLIJF BIJ MIJ!

Ik heb de laatste tijd wel weer wat boeken gekocht, maar vergeten natuurlijk om ook de tijd te kopen om ze dan ook effectief te lezen 😊 En, dan begin ik natuurlijk nog eerst in het lezen van een geleend boek! A ja, de rest zijn blijvertjes!

De naam Rika Ponnet, bij héél veel mensen doet dit wel een belletje rinkelen, zo ongeveer de bekendste relatietherapeute van ons land. Heeft al meerdere boeken geschreven, en dit zou toch een toppertje zijn: ‘blijf bij mij’, over de machtsstrijd in relaties.blijf bij mij

Ik vind dit wel een boeiend thema. Niet alleen voor mezelf, maar eigenlijk vooral om sommige relaties in mijn directe omgeving beter te begrijpen. Hoe relaties zich verder ontplooien (of niet), waar al die frustratie vandaan komt, en waarom we altijd dezelfde discussies voeren. Rika belooft trouwens in het begin van het boek dat mijn kijk op mezelf en op relaties voor altijd zal veranderen, dus hier gaan we!

Werk, kinderen, seks, geld en huishouden. De grootste thema’s om ruzie over te maken, of, om bewust in te zetten om meer macht te verwerven in de relatie. Tactisch een aantal zetten doen (het lijkt wel een schaakspel) kan ervoor zorgen dat de machtsstrijd echt op de spits gedreven wordt. Het is een beetje zoals een conventie van Genève. Compromissen, onderhandelen en overleggen. Er is een ik, een jij, maar ook een wij die aandacht verdient als je naar een duurzamere relatie wil groeien.
Dat vind ik een mooi idee, we zijn met drie. Ik, met mijn eigen vrijheid en willetje, jij, met ook je eigen behoeften, en een wij, waar we samen in investeren en soms ons eigen grote gelijk voor opzij zetten. Enkel zo is een relatie leefbaar.

Maar dus, wat ligt dan aan de oorzaak van dit alles? Volgens Rika heeft het allemaal te maken met onze hechtingsstijl. En na het lezen van dit boek geloof ik dat ook! De oorspronkelijke inzichten over hechting van John Bowlby zijn al verschillende keren opnieuw getest, met telkens hetzelfde resultaat. De eerste drie jaren van ons leven zijn bepalend voor onze hechtingsstijl, in onze relatie als kind met onze ouders. En deze hechtingsstijl dient als basis voor onze relaties op volwassen leeftijd, waar onze partner deze rol overneemt. Onze hechtingsstijl is een fysiek en emotioneel overlevingsmechanisme.

In het beste geval ben je veilig gehecht als kind, ontmoet je ook een veilig gehechte partner, en blijf je de rest van je leven veilig gehecht in je relatie, zo gezegd, zo gedaan. Enkel, er zijn ook (drie) onveilig gehechte stijlen, zijnde de vermijdende en angstige hechtingsstijl, en, misschien nog de meest complexe van de drie, de angstig-vermijdende. De angstige zijn, zoals Rika omschrijft, de ridders en prinsessen onder ons. De vermijdende zijn de eenzame cowboys. En de angstig-vermijdend kennen alles van aantrekken en afstoten.

Helaas, je hechtingsstijl kies je dus niet zelf. Dit wordt van generatie op generatie doorgegeven. En zo kies je later ook je partner. Hechtingsstijlen trekken elkaar aan, of je zoekt juist een tegenpool op. Je komt in een machtsstrijd terecht, en de kans op een echtscheiding wordt alleen maar groter.

Maar er is ook goed nieuws, je hechtingsstijl kan in de loop van je leven wijzigen. In de slechte zin, van veilig naar onveilig gehecht, maar ook andersom, van een onveilige naar een veilige hechtingsstijl. Mensen kunnen evolueren, dus zo ook in relaties. Met kleine stappen. Je kan liefde leren. Door bewust te kiezen voor een betere partner, tegen je onbewust sturende hechtingspatronen in. Door authentiek te communiceren in je relatie. Zo lief doen tegen je partner als dat je tegen je huisdier doet. Werken aan de ik, de jij en de wij.

En dan, een zelfanalyse. Als ik naar mezelf kijk, heb ik op gebied van relaties al wel wat ingrijpende gebeurtenissen ervaren, en kan ik wel wat kenmerken van een vermijdende hechtingsstijl aanvinken. Ik heb een hekel aan het woord afhankelijkheid, en ervaar mijn vrijheid als een gebied waarin ik niet bereid ben om over te onderhandelen. Ik bepaal graag mijn eigen agenda. En net daar maak ik vandaag met plezier en voldoening de ruimte voor die derde onder ons, de relatie. Investeren in het wij-verhaal. Op weg naar een veilig gehechte relatie.

Niemand maakt zich druk om jou

Soms krijg je zo’n boek in handen dat je van de living meepakt naar de slaapkamer, en terug. En ook nog eens naar de tafel waar je laptop staat om er een stukje uit over te nemen en te delen met de wereld. En dat over en weer gaat zo nog wel even voort, zelfs al is het boek ondertussen al twee keer uitgelezen.
Ik heb dat met het nieuwe boek van Elisabeth Gilbert, ‘Big Magic’.

img_20190419_144559.jpg

Eigenlijk is het een heel boek lang peptalk, om je aan te zetten te beginnen doen wat je nu eigenlijk écht wil. De kunst van het creatief leven. Alle mogelijke excuses die jij aanbrengt waarom iets niet kan, krijgen een kordaat antwoord, want volgens de schrijfster kan het allemaal.
Kort gezegd: er liggen schatten diep binnen in jou verborgen die naar buiten kunnen treden als jij daarvoor de moed kan opbrengen. Dat is waar het volgens Elisabeth om draait bij creatief leven. Ongeacht je herkomst, opleiding, drijfveren,… je kan beslissen het vanaf nú anders aan te pakken.
Wat je dan precies moet doen? Je weet niet goed wat je passie is? Die vraag krijg ik trouwens wel eens tijdens de sessies loopbaanbegeleiding, wat als je je passie niet goed kan benoemen? Geen probleem lees je in het boek, je volgt gewoon wat je nieuwsgierig maakt. Waar je nieuwsgierigheid zit, zit ook dikwijls je interesse, en door deze verder te ontdekken kom je wel te weten of dit je ligt of niet. Zelfs door gewoon verschillende interesses uit te zoeken, kan je een boeiend en fantastisch leven leiden.
Wat je wel nodig hebt? Volharding, blijven leren en de bijhorende shit (ja, is echt een titel in het boek). Geen tijd? Beschouw je creativiteit als een verhouding die je hebt, als een minnaar, en niet als een saai en ongelukkig huwelijk. Wedden dat je er dan ook meer tijd voor maakt?
Kunst is belangrijk, en tegelijk ook weer niet. We zijn bang, maar ook moedig. Relativeren wat anderen er van zouden kunnen denken, die zijn immers te druk met zichzelf bezig, en gewoon aan de slag gaan is de boodschap!

Veerkracht

Er is veel over te doen, over veerkracht. Ik kom het verschillende keren tegen in de cursus die ik volg tot stress- en burn-out coach. Er is immers een rechtstreeks verband tussen veerkracht en een burn-out. En, op de studiedag van de Vereniging Erkende Stress- en Burn-out Coaches (VESB) komt dan dé kenner, Michael Portzky, hierover praten. Hij heeft er zelfs een gans boek over geschreven.


Volgens de schrijver is veerkracht hét persoonlijkheidskenmerk dat mogelijks het meest bepaalt en voorspelt hoe groot de impact van stress en tegenslagen op een individu zal zijn. Hoe lager de veerkracht, hoe sneller je gestresseerd geraakt, en dan krijg je sneller de ‘cortisol’ rekening gepresenteerd.
Portzky is wetenschapper. Net zoals zijn zus. Zij komen dus af met degelijk wetenschappelijk onderzoek met als resultaat betrouwbare en valide vragenlijsten die je veerkracht kunnen meten. Hij heeft ook een boek geschreven over jongerenveerkracht, want ook daar zegt de veerkracht iets over studeren en slaagkansen.
Michael Portzky is een boeiende spreker. Netjes in pak en das, maar zó humoristisch. Dat vind je ook terug in zijn boek. Het boek is geschreven voor niet-wetenschappers, gelukkig maar, om maar te zeggen dat hij zijn boodschap wel aan het grote publiek kwijt kan. Chapeau, zo blijft het niet beperkt tot de andere wetenschappers of studenten literatuurstudie die wetenschappelijke artikels moeten lezen. Zijn boodschap is geloofwaardig.
Gelukkig geeft hij ook oplossingen aan. Want, je stresslevel is omkeerbaar! En, je kan werken aan je eigen veerkracht! Je algemeen stressniveau structureel naar beneden halen. Soms wat rare woorden, zoals het palliatieve palet, maar kom, het moet wetenschappelijk blijven hé. Hij legt het dan ook wel uit wat hij ermee bedoelt: ‘een palliatieve activiteit is een activiteit die erin slaagt om het gepieker of de negatieve gevoelens even te onderbreken, door de gedachten zo in beslag te nemen dat iemand bijna niet kan denken aan het negatieve.’
Tijd dus voor ons allemaal om hiermee aan de slag te gaan! Je kan het boek lezen, maar dit wordt ook ondersteund door filmpjes van Portzky die het allemaal wat duidelijker maken, dus op naar YouTube. Misschien eens niet via je not-so-smartphone (grapje van Michael 😊). Of, heel toegankelijk, is de Fit in je hoofd website fitinjehoofd waar je tips, tricks, vragenlijsten en meer vindt. Kom je er alleen niet uit, kom er dan gerust eens over babbelen. Welkom!

De Boekenjager

Moet je weten dat ik al jaren een boekenverzamelaar ben. Een boekenverslinder. En ook een boekenkoper. Mijn boekenkast is een aaneengesloten geheel van wijnkistjes met toch vooral al gelezen boeken. Laat ons zeggen dat ik dus wel een en ander weet van boeken. Maar dat je boekenjager kon worden, dat wist ik nog niet.

Ik wil het eerlijk vertellen hoe het is gelopen. Ik heb het zwerfboek niet zelf gevonden. Mijn buurvrouw wel, zij vond het in ons eigen straat. Maar omdat zij geen lezers zijn, bracht ze het naar mij. Net voor de garageverkoop in de straat had ik al in haar bananendoos vol boeken mogen snollen naar die pareltjes die ik nog niet had. En die mocht ik dan zomaar hebben. Bedankt nogmaals buurvrouw!

IMG_20181220_180108.jpgJe hebt zwerfboeken in allerlei gewichten en maten, leer ik op de facebook pagina van de boekenjagers. Ik krijg ‘Dik in mijn hoofd’ van Victoria Farkas te lezen. Bedoeling is dus dat je het vindt, leest, en dan terug verstopt. Dan ben je een boekendropper.

Niet direct het boek dat ik zou kopen, maar ik heb het wel gelezen. Het is eigenlijk een jeugdboek, over anorexia. Misschien wel een heel actueel onderwerp. Met alle schoonheidsidealen en mogelijke plastische chirurgie sta ik er niet van versteld dat veel meisjes slecht in hun vel zitten. Niet alleen jong, maar ook oud. Je duikt mee in het leven en de denkwereld van Roos, die zelf niet doorheeft hoe mager (en lelijk!) ze er eigenlijk uitziet. Minder eten, laxeermiddelen en uiteindelijk overgeven. Tot heel haar leven in functie staat om toch maar nóg magerder te worden. Haar vriendinnen en ouders zien het uiteindelijk wel, maar dan moet Roos nog geholpen willen worden. De online hulp van zogezegde soulmates (die dan nog magerder zijn als zij) maakt het er niet gemakkelijker op. Gelukkig is het voor Roos net niet te laat.

Gewoon al omdat het een zwerfboek is, heb ik het met plezier gelezen. En nu ga ik het terug verstoppen! Als boekendropper. Aan de volgende boekenjager om het te vinden! Veel succes!

Kiezen, maar hoe?

Het lijkt alsof ik momenteel dat soort boeken aanzuig. Over de ontdekkingsreis naar de zin van je leven. Over hoe gelukkig kiezen. Ik heb tegelijk en apart deze twee boeken gelezen.

img_20181209_183729.jpgHet beste boek van de twee, ‘Kies je gelukkig!’ van Bas Kast, kreeg ik op de boekenbeurs(bedankt @Bookspot!). Eerlijk gezegd, van de schrijver, nog nooit van gehoord, maar het thema spreekt me wel aan. Zeker na mijn laatste blog Druk, druk en druk waar ik het al had over ‘nee’ zeggen, lastige ‘moetjes’ en prioriteiten stellen. Dus komt hij bovenaan op mijn nachtkastje te liggen.

Het tweede boek, ik weet al niet meer van waar ik dit heb, het riep me gewoon vanuit mijn eigen boekenkast. ‘The Map’ van Colette Baron-Reid. Het is Amerikaans, en voor mij een tikkeltje té ‘amazing’. Je leert je eigen innerlijke map te maken, met je eigen magische plekken, en de daarbij horende denkbeeldige wezens. Zo leer je de sleutels van je onbewuste te gebruiken. Je komt op plaatsen als de Relaxboom, het Papaverveld, de Dorre Woestijn en het Bevroren Land. En je leert de plekgeest kennen, en je eigen Kobold. Allemaal om tot meer inzicht te komen van je eigen diepste krachten. Plaats geven aan de paradox dat de enige constante verandering is. Voor mij is het boek iets te abstract, dus ik voel me toch meer aangetrokken tot het boek ‘Kies je gelukkig!’.

Deel één van dat boek is precies voor mij geschreven. De Vrijheidsparadox. Voor mij waarde nummer één. Volgens de schrijver hebben we teveel keuze, van de potjes confituur in de winkel tot partners waar we ons leven (tijdelijk) mee delen. Helaas is kiezen ook verliezen. Had ik toch maar voor dat andere gekozen. De rij aan de kassa, weet je wel.

Deel twee. De Welvaartsparadox. Als je de geschiedenis bekijkt, hebben we het nog nooit zo goed gehad als nu. En toch zijn we nooit zo ontevreden geweest als dat we nu zijn. Blijkt dat welvaart toch wel wat schaduwkantjes heeft.

‘Rusteloze stadsneuroten’, dat zijn we, lees ik in deel drie. In deze moderne wereld zijn we vrij, welvarend, én, gestrest. Chronische rusteloosheid, niet in staat om ons te ontspannen. Juist door onze vrijheid en door het onbeperkt aantal keuzemogelijkheden. Komt daar nog de pendelaarsparadox bij…

Hoe nu met al die paradoxen omgaan? Gelukkig staan in de epiloog een aantal tips:

Houd de ratrace voor gezien en leef!
Geld of liefde? (over het algemeen focussen we teveel op geld, persoonlijk succes en carrière, terwijl we meer tevreden zouden zijn als we meer aandacht besteden aan vriendschappen en sociale betrokkenheid)
Weg met dat eeuwige ‘als ik nu eens’: gewoon doen!
Niet steeds sneller en steeds meer: beperk je.

Moesten deze tips je te rationeel overkomen, kan je nog altijd die denkbeeldige wezens aanspreken en/of je innerlijke map maken met het boek ‘The Map’.

Veel succes ermee!

De Cargo-mix.

Oké, deze recensie wordt nog wat meer gekleurd dan anders, want het is niemand minder dan mijn eigen mama die dit boek heeft geschreven! Eerlijk gezegd ben ik wat jaloers, want nu is ze me verdorie nog voor; uiteindelijk is het uitgeven van een boek ook mijn grote droom. Maar hey mama, het is je van harte gegund! Great job!

Wat kan ik jullie over de schrijfster vertellen? Ze is gepassioneerd. Dan vooral in mensen en hun verhalen. Het zou niet de eerste keer zijn dat volledig onbekende mensen haar op de bus hun meest persoonlijke verhaal vertellen. Ook op reis slaat ze graag met iedereen een praatje. En weet je, dit vermindert niet met de leeftijd, dan wel integendeel. Ze kan honderduit praten over de verschillende interesses die ze heeft. Van line dance tot wat ze uit de bibliotheek haalt, van de leesgroep tot de les ‘hoe werk ik met een tablet’, en van de receptie van de Open Universiteit (waar ze cultuurwetenschappen volgde) tot wat ze leert tijdens de lessen filosofie op de Open School.

De laatste tijd gaat het vooral over haar boek dat ze geschreven heeft. De Cargo-mix. Dat het een misdaadroman is, en misschien toch geen thriller, ondanks dat het boek begint met een moord. Dat ze nu lid is van de Vereniging van Vlaamse Misdaadauteurs. En dat haar boek nu in de archieven ligt in Brussel. Want dat moet blijkbaar.

img_20181012_153735.jpgMaar goed, over wat gaat het boek? Hoofdpersonages zijn Robert en Gladys. Ze maken de oversteek op een cargoschip naar de Caraïben. En op dat schip gebeurt uiteraard iets. Een link met de moord in het eerste hoofdstuk vind je niet direct, maar wordt op het einde bij de ontknoping wel duidelijk! Dat ons mama deze oversteek ook echt heeft gedaan, lees je in de details; hoe het er aan boord van zo’n schip aan toe gaat, dat kan je zo niet omschrijven als leek! Een vlotte verhaallijn, waardoor je je makkelijk door deze bijna tweehonderd pagina’s leest. Soms sta je stil bij een bijna poëtische zinsbouw, zoals één van mijn favoriete zinnen uit het boek; ik heb trouwens toen gevraagd of ik dat niet mocht gebruiken in één van mijn blogs, maar goed, ’t is een zin van ons mama, dus zal ik haar citeren:

“Ze liet in de Quellinstraat een spoor vragen op de straatstenen achter, waarop die keien ook geen antwoord wisten.”

Zo signeert ze trouwens nog mijn boek:

Aan mijn dochter Sandra,
Met liefde gegeven omdat je me niet zou vergeten.

Daar had je nu geen boek voor moeten schrijven mama!  😊
Veel succes met je volgende boek trouwens!

 

Personal Development

Ik weet al niet meer hoe ik op dit boek kwam. Maar ik blijf er precies maar in lezen. Van voor naar achter en terug. En soms gewoon in ’t midden. Steve Pavlina, de schrijver – hij wil zichzelf geen goeroe noemen- is het voor mij misschien toch een beetje wel. Als je als missie hebt de grootste provider over personal development te worden, en daarmee de ganse wereld wil bereiken, kom je mijn inziens toch in de buurt. Buiten het feit dat het voor mij soms wat té Amerikaans overkomt, kan ik wel iets met de inhoud.

IMG_20181001_144210Ik omschrijf me al langer als een eeuwige student. Dat je persoonlijk moet en kan blijven groeien, geloof ik ook echt. Buiten dat ben ik professioneel actief in HR, veel in rekrutering, maar ik ben ook bezig met loopbaanbegeleiding, en ga nu ook een specialisatie tot burn-outcoach volgen, en dan heb je ook met de persoonlijke ontwikkeling van andere mensen te maken. Niet meer alleen met jezelf.

Volgens Steve gaat het allemaal over drie zaken: Truth – Love – Power. En hoe je deze drie in je leven integreert en met mekaar verbindt. Want Truth en Love samen geven Oneness, Truth en Power Authority, en Love en Power geven Courage. Alles samen geeft Intelligence. Deel één van het boek gaat over de theorie, wat er bedoeld wordt met deze termen, en deel twee geeft oefeningen en tips hoe je dit in de praktijk kan omzetten. Dat is het deel waar ik wel van hou. Blijven nadenken. Doe ik echt wat ik wil doen? Op gebied van Truth? Love? Power? Ik wil uiteindelijk alles uit dit leven halen wat erin zit!

Steve heeft een website, en dat staat vol blogs en podcasts, bijna geen beginnen aan. Ik verwijs dan liever naar een -voor mij- inspirerend stukje uit zijn boek, op pagina 24, daar staat een mooi gedicht ‘The Guy in the Glass’ van Dale Wimbrow. Ik geef jullie de eerste strofe (het woordje pelf in de eerste zin staat dan voor “wealth”):

When you get what you want in your struggle for pelf,
And the world makes you King for a day,
Then go to the mirror and look at yourself,
And see what that guy has to say.

Het is trouwens één van zijn praktische oefeningen, ga eens echt naar de spiegel en kijk naar jezelf. ‘Is the person staring back from the glass your friend?’ Ik wens het je van harte toe! Zoniet, is het nooit te laat om met persoonlijke ontwikkeling te beginnen!